{"id":126,"date":"2021-01-12T22:24:29","date_gmt":"2021-01-12T22:24:29","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiadobrzykow.pl\/?p=126"},"modified":"2021-01-12T22:27:09","modified_gmt":"2021-01-12T22:27:09","slug":"dr-bogumila-zalewska-opasinska-historia-parafii-dobrzykow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/?p=126","title":{"rendered":"Dr B. Zalewska – Opasi\u0144ska: Historia Parafii Dobrzyk\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n

\u00a0<\/em>Dr Bogumi\u0142a Zalewska – Opasi\u0144ska: Historia Parafii Dobrzyk\u00f3w<\/strong><\/p>\n\n\n\n

I.\u00a0 Z historii Parafii Rzymskokatolickiej<\/strong><\/p>\n\n\n\n

pw. \u015aw. Stanis\u0142awa Biskupa M\u0119czennika<\/strong><\/p>\n\n\n\n

w Dobrzykowie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Fundacja dobrzykowskiej  parafii nast\u0105pi\u0142a przypuszczalnie  w II po\u0142owie XIV w.<\/strong> \u0179r\u00f3d\u0142a wskazuj\u0105 , i\u017c  patronami <\/strong>najstarszej  \u015bwi\u0105tyni  w Dobrzykowie  byli:   \u015aw.  Stanis\u0142aw Biskup i M\u0119czennik ,  \u015aw. Dorota i \u015aw. Barbara.<\/strong>    W 1453 r.<\/strong>  wzmiankowany jest pleban dobrzykowski –  Klemens.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            W aktach wizytacyjnych z 1740 r.<\/strong>  zachowa\u0142a si\u0119 wiadomo\u015b\u0107, \u017ce modrzewiowy ko\u015bci\u00f3\u0142  zosta\u0142 wzniesiony w tym miejscu w  1489 r<\/strong>.  W 1506 r<\/strong>. biskup p\u0142ocki<\/strong> Erazm Cio\u0142ek<\/strong>  przy\u0142\u0105czy\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 w Dobrzykowie do parafii w Radziwiu, a wyposa\u017cenie odda\u0142 kolatorom. Rang\u0119  parafii<\/strong> przywr\u00f3ci\u0142 ko\u015bcio\u0142owi  w Dobrzykowie w 1635 r.<\/strong> biskup p\u0142ocki<\/strong> Stanis\u0142aw \u0141ubie\u0144ski<\/strong>.  W tym te\u017c roku uko\u0144czono wzniesion\u0105 staraniem Katarzyny Tarnowskiej<\/strong>,cze\u015bnikowej gostyni\u0144skiej,<\/strong> kolejn\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119. Z niej pochodzi zachowana do dzi\u015b  najstarsza cz\u0119\u015b\u0107 obecnego ko\u015bcio\u0142a –  murowana zakrystia i skarbiec.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

  W 1693 r.<\/strong> parafia Dobrzyk\u00f3w nale\u017ca\u0142a do dekanatu gostyni\u0144skiego w diecezji p\u0142ockiej.<\/strong>   Po  utworzeniu Kr\u00f3lestwa Kongresowego<\/strong>  i nowym rozgraniczeniu diecezji  (bull\u0105 papiesk\u0105 Ex imposita Nobis<\/em>  z  1818 r.<\/strong> ) , Dobrzyk\u00f3w (wraz z dekanatem gostyni\u0144skim) zosta\u0142 w\u0142\u0105czony   do archidiecezji warszawskiej <\/strong>.    W wyniku reorganizacji granic diecezji w 1925 r.<\/strong>  parafia  powr\u00f3ci\u0142a do diecezji p\u0142ockiej<\/strong>, wchodz\u0105c w sk\u0142ad dekanatu g\u0105bi\u0144skiego.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

 <\/strong>W \u017ar\u00f3d\u0142ach  zawarta jest informacja o   ogo\u0142oceniu \u015bwi\u0105tyni  przez z\u0142odziei  w  1763 r. <\/strong> ,, ze sreber, monstrancji , kielich\u00f3w , wot\u00f3w \u02ee ,  a nawet szat liturgicznych do tego stopnia  , \u017ce kap\u0142an nie mia\u0142 w czym odprawia\u0107 Mszy \u015aw.  <\/p>\n\n\n\n

W latach 1775 \u2013 1776,  <\/strong>w okresie pracy duszpasterskiej  ks. proboszcza Jana Gilewicza<\/strong>,  nast\u0105pi\u0142a gruntowna przebudowa  dobrzykowskiej \u015bwi\u0105tyni<\/strong> z wykorzystaniem  znacznej ilo\u015bci drewna z poprzedniej.  Przeprowadzone prace upami\u0119tnia   tablica memoratywna<\/strong> nad wej\u015bciem do zakrystii oraz belka t\u0119czowa<\/strong> z  dat\u0105 ,,1774\u2019\u2019<\/strong>, na kt\u00f3rej znajduje si\u0119   Grupa Ukrzy\u017cowania z rze\u017abami Matki Bo\u017cej , \u015aw. Jana Ewangelisty i kl\u0119cz\u0105cej \u015aw. Marii Magdaleny   z  I po\u0142owy XVI w.  pod   barokowym krucyfiksem z XVIII wieku.  Inicjatorem  odrestaurowania  obiektu by\u0142 wojewoda witebski J\u00f3zef So\u0142\u0142ohub, <\/strong> \u00f3wczesny dziedzic Dobrzykowa. Ko\u015bci\u00f3\u0142 konsekrowano w  1806 r<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

W czasie wizytacji   duszpasterskiej w 1775 r. wspomina si\u0119 o  przynale\u017cno\u015bci do parafii 4 wsi<\/strong> : Dobrzykowa, Tokar   oraz dw\u00f3ch wsi w Grabiu.<\/strong> Do spowiedzi wielkanocnej przyst\u0119powa\u0142o oko\u0142o 200 <\/strong>parafian , w tym : 120 z Dobrzykowa, 76 – z Tokar , 2-z Grabia. Na obszarze parafii zamieszkiwa\u0142o nadto 82 dzieci ( ,,niesposobnych do spowiedzi\u02ee) , 5 \u017byd\u00f3w, 68 luteran\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Za ciekawostk\u0119 nale\u017cy uzna\u0107 fakt, \u017ce  przez ponad 40 lat  funkcj\u0119   dobrzykowskiego proboszcza ( do 1838 r.)   pe\u0142ni\u0142 ks. Konstanty Plejewski,<\/strong> od 1824 r.  biskup lengone\u0144ski,  sufragan i archidiakon diecezji p\u0142ockiej<\/strong>.   Za jego pasterzowania parafia w Dobrzykowie  z\u0142o\u017cy\u0142a  danin\u0119 w postaci  srebrnych przedmiot\u00f3w liturgicznych<\/strong>  na dozbrojenie oddzia\u0142\u00f3w w czasie powstania listopadowego<\/strong>, o czym   wspomina\u0142 w sprawozdaniu z 1840 r. ks. J\u00f3zef M\u0119tlewicz, <\/strong>proboszcz w Dobrzykowie w latach  1838-1846. Sprowadzono  tak\u017ce z ko\u015bcio\u0142a Norbertanek  w P\u0142ocku dwie barokowe stalle z XVIII wieku<\/strong> ,  z malowanymi scenami  z \u017cycia Maryi i Jezusa .<\/p>\n\n\n\n

W 1841 r.<\/strong> przeprowadzono remont dzwonnicy i pobudowano parkan na cmentarzu procesyjnym. W okresie  powstania styczniowego , \u00f3wczesny proboszcz  – ks. Konrad Ta\u0142ajewski<\/strong>   przewodniczy\u0142 uroczysto\u015bciom poch\u00f3wku<\/strong> w zbiorowej mogile 19 powsta\u0144c\u00f3w styczniowych,<\/strong>  poleg\u0142ych  w czasie dw\u00f3ch potyczek   : bitwy pod Kunkami<\/strong> (15 maja 1863 r.) oraz potyczki pod Ciechomicami<\/strong>  ( 20 lipca  1863 r. ). W\u015br\u00f3d poleg\u0142ych , pochowanych na dobrzykowskim cmentarzu, znale\u017ali si\u0119 m.in. ks. Rafa\u0142 Staszakowski <\/strong>, kapelan powsta\u0144czy  z \u0141owicza i  J\u00f3zef \u0141aki\u0144ski<\/strong> z Pozna\u0144skiego , dow\u00f3dca partii powsta\u0144czej. Zniszczony w trakcie II wojny \u015bwiatowej nagrobek na zbiorowej mogile powsta\u0144c\u00f3w styczniowych , zosta\u0142  odbudowany   i  po\u015bwi\u0119cony 15 maja  2010 r. <\/strong> , w 147. rocznic\u0119 bitwy pod Kunkami. <\/p>\n\n\n\n

            W czasie I wojny \u015bwiatowej  <\/strong>parafia Dobrzyk\u00f3w organizowa\u0142a wielokrotnie   kwest\u0119 <\/strong>na do\u017cywianie najm\u0142odszych  pod has\u0142em ,,Ratujcie dzieci \u02ee<\/strong>  i subsydiowa\u0142a   w Dobrzykowie  ochronk\u0119,<\/strong>  z kt\u00f3rej w 1916 r.  korzysta\u0142o na sta\u0142e 40 – 50 dzieci.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            23 kwietnia 1918 r.<\/strong> , \u017co\u0142nierze niemieccy,  pomimo protestu \u00f3wczesnego proboszcza – ks. Sylwestra Ga\u0142eckiego<\/strong> –   zarekwirowali trzy dzwony<\/strong> ko\u015bcielne ( jeden z 1570<\/strong>  i dwa pozosta\u0142e  – z 1913 r<\/strong>.) , przedstawiaj\u0105ce du\u017c\u0105 warto\u015b\u0107 historyczn\u0105 i sakraln\u0105.                   <\/em><\/p>\n\n\n\n

W Polsce odrodzon<\/strong>ej, staraniem ks. W\u0142adys\u0142awa Wieczorka<\/strong> (proboszcza w Dobrzykowie w latach 1923-1926 )  i parafian , pobudowano   stylizowany na szlachecki dworek  budynek starej plebanii<\/strong>, doko\u0144czony przez ks. Stanis\u0142awa Wypustka w 1927 r.<\/strong> W tym okresie parafia w Dobrzykowie liczy\u0142a oko\u0142o 5000 wiernych.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tragicznym wydarzeniem by\u0142o utoni\u0119cie ks. Stanis\u0142awa Wypustka<\/strong> podczas k\u0105pieli  w Wi\u015ble 27 lipca 1932 r.<\/strong> Pogrzeb odby\u0142  si\u0119 30 lipca w Dobrzykowie; nagrobek ufundowali seminaryjni koledzy  ks.  Wypustka.<\/p>\n\n\n\n

W trakcie pracy duszpasterskiej ks. W\u0142adys\u0142awa Duszczyka<\/strong> ( 1932-1940)   przeprowadzono kolejny  remont \u015bwi\u0105tyni. W 1936 r.<\/strong>  po\u0142o\u017cono now\u0105 blach\u0119 cynkow\u0105 na dachu  i ufundowano staraniem parafian dzwon ,,Maria\u02ee<\/strong> ( o wadze 300 kg) , za\u015b  30 marca 1937 r<\/strong>. po\u015bwi\u0119cono dzwon ,,J\u00f3zef\u02ee <\/strong>(  200 kg ),  ufundowany przez dr. Zbigniewa Wojciechowskiego z Warszawy i jego rodzic\u00f3w : Mari\u0119 i J\u00f3zefa Wojciechowskich, nauczycieli  z Dobrzykowa.  Pr\u0119\u017cnie dzia\u0142a\u0142y   stowarzyszenia katolickie i bractwa,<\/strong> m.in. Katolickie Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy  M\u0119skiej i \u017be\u0144skiej, Katolickie Stowarzyszenie Kobiet, Stowarzyszenie Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, Krucjata Eucharystyczna, Bractwo R\u00f3\u017ca\u0144cowe , Zgromadzenie III Zakonu \u015aw. Franciszka ,  10  k\u00f3\u0142 misyjnych.<\/p>\n\n\n\n

  Gorliw\u0105 pos\u0142ug\u0119 ks. W\u0142adys\u0142awa Duszczyka  przerwa\u0142o aresztowanie przez Niemc\u00f3w  26 sierpnia 1940 r.  4 maja 1942 r.  <\/strong> ks.  Duszczyk  zgin\u0105\u0142 m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmierci\u0105<\/strong>  w obozie zag\u0142ady w Dachau.<\/p>\n\n\n\n

  Niemiecki okupant zaj\u0105\u0142 dla potrzeb \u017candarmerii plebani\u0119,  zarekwirowa\u0142  dzwony,  dokona\u0142 rozbi\u00f3rki dzwonnicy i ko\u015bcielnego parkanu. Dach z blachy cynkowej na ko\u015bciele i plebanii zosta\u0142 podziurawiony od kul,  a  szyby w oknach –  powybijane. Zniszczono stacje Drogi Krzy\u017cowej, uszkodzono organy,  zagin\u0119\u0142a srebrna monstrancja, puszka do Naj\u015bwi\u0119tszego  Sakramentu , kilka chor\u0105gwi i szaty liturgiczne.   <\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pca ks. Duszczyka na probostwie w Dobrzykowie, ks. Stanis\u0142aw  Godlewski  <\/strong>(proboszcz  w latach 1945-1969 ) , w\u0142o\u017cy\u0142 wiele wysi\u0142ku w uporz\u0105dkowanie  ko\u015bcio\u0142a  i  przywr\u00f3cenie  budynkom parafialnym godnego wygl\u0105du.  W 1945 r<\/strong>. odbudowano parkan wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a,  w kwietniu i maju 1947 r.<\/strong> wykonano w \u015bwi\u0105tyni prace malarskie,<\/strong> na suficie umieszczono symbole religijne, odnowiono o\u0142tarze i konfesjona\u0142y<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

 23 lutego 1946 r.<\/strong> ,,wodniacy\u02ee z  Dobrzykowa :  Maksymilian i Lucjan Mierzejewscy, Wincenty Kolczy\u0144ski oraz Tadeusz Wysoki\u0144ski ufundowali dzwon ,,Lucjan\u02ee<\/strong>   (90 kg)  dla parafii .  Zosta\u0142 on konsekrowany 20 kwietnia 1946 r.    przez ks. dr. Wac\u0142awa Jezuska ,   razem z  drugim dzwonem<\/strong> o imieniu   ,,Stanis\u0142aw \u02ee<\/strong> .  <\/p>\n\n\n\n

Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 , ks. Stanis\u0142aw Godlewski pozosta\u0142 w parafii jako rezydent , s\u0142u\u017c\u0105c  do \u015bmierci ( 24 luty 1974 r. )  pomoc\u0105 nast\u0119pcy – ks. Eugeniuszowi Lubczy\u0144skiemu .            O ,,\u015bwietlanej postaci\u02ee  ks. Godlewskiego , jego  ,,bezinteresowno\u015bci , du\u017cej kulturze duchowej i umi\u0142owaniu s\u0142u\u017cby Bo\u017cej\u02ee   wspomina w kronice parafialnej.  ks. Jan Gach. <\/p>\n\n\n\n

            W   latach 1970 – 1974,<\/strong> kiedy proboszczem parafii by\u0142 ks. Eugeniusz Lubczy\u0144ski<\/strong>,  przeprowadzono kolejny powa\u017cniejszy<\/strong> remont \u015bwi\u0105tyni.<\/strong> Dokonano oszalowania budowli, pokrycia dachu, po\u0142o\u017cenia nowej pod\u0142ogi ,   sufitu i d\u0119bowych lamperii oraz podniesienia obiektu  o 75 cm  na nowym,  murowanym fundamencie. Odrestaurowano r\u00f3wnie\u017c  o\u0142tarze, stalle i poddano konserwacji wyposa\u017cenie wn\u0119trza.  Prace remontowe kontynuowa\u0142 nast\u0119pny proboszcz dobrzykowski – ks. Jan Gach<\/strong>. Zanotowa\u0142 on w kronice parafialnej , \u017ce   w trakcie remontu \u015bwi\u0105tyni  zauwa\u017cono, i\u017c zachowa\u0142y si\u0119  niekt\u00f3re bale modrzewiowe   z  budowli z 1489 r.<\/p>\n\n\n\n

            W okresie pracy duszpasterskiej ks. Zygmunta Karpa<\/strong>, proboszcza w Dobrzykowie w latach  1982-2010, dokonano wymiany pokrycia dachu  na \u015bwi\u0105tyni  na blach\u0119 miedzian\u0105<\/strong> ,przeprowadzono  renowacj\u0119 dw\u00f3ch o\u0142tarzy bocznych, remont dzwonnicy, po\u0142o\u017cono chodniki z kostki brukowej na cmentarzu  parafialnym.<\/p>\n\n\n\n

            7 sierpnia 1992 r<\/strong>. , na skutek  zuchwa\u0142ej kradzie\u017cy,   zagin\u0119\u0142y  ze  \u015bwi\u0105tyni wykonane ze srebra, poz\u0142acane siedemnastowieczne korony znad wizerunku Matki Bo\u017cej Dobrzykowskiej i Dzieci\u0105tka <\/strong> w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym  oraz cz\u0119\u015b\u0107 cennych wot\u00f3w i  przedmiot\u00f3w liturgicznych , m.in. 2 poz\u0142acane kielichy, puszka do komunii, przybory do chrztu ,  kadzielnica.  Nowe korony,    zam\u00f3wione  przez  ks. Z. Karpa ,  wykona\u0142a firma ,,Argentum\u02ee z Koszel\u00f3wki ,  6 tygodni p\u00f3\u017aniej. <\/p>\n\n\n\n

            Radosnym wydarzeniem  z \u017cycia religijnego by\u0142a peregrynacja  wizerunku Jezusa Mi\u0142osiernego ,, Jezu, ufam Tobie\u02ee<\/strong>   w pa\u017adzierniku 1992 r.<\/strong> oraz uczestnictwo parafian w dekanalnym  powitaniu Figury  Matki Bo\u017cej Fatimskiej 5 lipca 1996 r<\/strong>. Uroczystym nabo\u017ce\u0144stwom z tej okazji   przewodniczy\u0142 bp Roman Marcinkowski<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

             Reprezentacja parafian z Dobrzykowa bra\u0142a udzia\u0142 , wsp\u00f3lnie z ks. proboszczem Zygmuntem  Karpem, w spotkaniach z Ojcem \u015awi\u0119tym<\/strong>  w trakcie Jego pielgrzymek do Ojczyzny , podczas nabo\u017ce\u0144stw ,  m.in. w P\u0142ocku<\/strong> ( 7 czerwca 1991 r.) i w \u0141owiczu<\/strong>  ( 14 czerwca 1999 r.) .<\/p>\n\n\n\n

            17 marca 2004 r.<\/strong> uczestnicz\u0105ca w audiencji generalnej na placu \u015bw. Piotra w Rzymie  grupa judok\u00f3w z Dobrzykowa spotka\u0142a si\u0119 z Janem Paw\u0142em II<\/strong> i wr\u0119czy\u0142a Ojcu \u015awi\u0119temu pami\u0105tkow\u0105 statuetk\u0119 z dedykacj\u0105.   <\/p>\n\n\n\n

            W okresie pracy duszpasterskiej ks. Marka Mizerskiego<\/strong> (2010-2016 ), zainstalowano  w \u015bwi\u0105tyni elektryczne ogrzewanie,  zakupiono \u0142awki, obrusy i szaty liturgiczne,  przeprowadzono prace  remontowe w  plebanii, po\u0142o\u017cono chodniki na cmentarzu parafialnym.<\/p>\n\n\n\n

            29  maja 2016 r.<\/strong>  parafianie  witali kopi\u0119 cudownego obrazu  Jasnog\u00f3rskiej Pani.<\/strong>  Wizerunek Czarnej Madonny  go\u015bci\u0142  w \u015bwi\u0105tyni przez dob\u0119 , gromadz\u0105c podczas nabo\u017ce\u0144stw ponad 1000 wiernych. Mszy \u015aw. inauguruj\u0105cej dob\u0119 nawiedzenia kopii obrazu  Jasnog\u00f3rskiej Pani przewodniczy\u0142 biskup p\u0142ocki Piotr Libera.<\/strong>  <\/p>\n\n\n\n

            Pi\u0119kny  wygl\u0105d  zewn\u0119trzny dobrzykowskiej \u015bwi\u0105tyni przywr\u00f3cono dzi\u0119ki pracom renowacyjnym w 2020 rok<\/strong>u , staraniem ks. proboszcza Jaros\u0142awa Ferenca<\/strong> oraz parafian. W latach 2017-2019<\/strong> wykonano te\u017c nowe   ogrodzenie \u015bwi\u0105tyni oraz po\u0142o\u017cono chodnik z p\u0142yt granitowych.  Obecnie planowany jest  kolejny etap prac remontowych – renowacja wn\u0119trza obiektu.<\/p>\n\n\n\n

II.   Wyposa\u017cenie   \u015bwi\u0105tyni<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            Budowla reprezentuje architektur\u0119 drewnian\u0105, z tradycyjnym planem jednonawowej \u015bwi\u0105tyni i w\u0119\u017cszym, wyd\u0142u\u017conym prezbiterium, nale\u017c\u0105c do najpi\u0119kniejszych zabytk\u00f3w sztuki sakralnej na Mazowszu. Jej wyposa\u017cenie stanowi wiele cennych zabytk\u00f3w renesansowo- barokowych.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            W\u015br\u00f3d pi\u0119ciu  o\u0142tarzy,  najcenniejszym dla wiernych  jest o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny,<\/strong> z bogat\u0105 akantow\u0105 dekoracj\u0105, pochodz\u0105cy  z pocz\u0105tk\u00f3w XVIII w.<\/strong> i   doznaj\u0105cym szczeg\u00f3lnej czci od wiernych obrazem Matki Bo\u017cej z  Dzieci\u0105tkiem, namalowanym na desce, z koronami<\/strong> i wotami dzi\u0119kczynnymi<\/strong>  w polu g\u0142\u00f3wnym.  Pochodz\u0105cy z pierwszej po\u0142owy  XVII w<\/strong>.  Wizerunek<\/strong> Dobrzykowskiej Pani <\/strong> od wiek\u00f3w  stanowi\u0142 cel w\u0119dr\u00f3wek p\u0105tnik\u00f3w z okolicznych parafii na czterdziestogodzinne nabo\u017ce\u0144stwo odpustowe w uroczysto\u015b\u0107 Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego.  Za jego spraw\u0105  sp\u0142ywa\u0142y  na p\u0105tnik\u00f3w obfite \u0142aski, m.in. uzdrowienia, co  by\u0142o skrupulatnie dokumentowane w Ksi\u0119gach  cud\u00f3w i \u0142ask<\/em> .  Obecno\u015b\u0107 ( ju\u017c od 1623 r<\/strong>.),    dobrzykowskiej Liber miraculorum<\/em><\/strong>  <\/em>po\u015bwiadcza w 1890 r<\/strong>. sprawozdawca z wizytacji pasterskiej metropolity  warszawskiego  – abpa Wincentego Popiela: <\/p>\n\n\n\n

 Obraz  Matki Boskiej w wielkim o\u0142tarzu ma\u0142y , z Dzieci\u0105tkiem Jezus, cudownymi  \u0142askami ws\u0142awiony ; du\u017co do niego okoliczni mieszka\u0144cy maj\u0105 nabo\u017ce\u0144stwa , jak to wskazuj\u0105 wota i liber miraculorum  od r. 1623 do 1849 r.  utrzymywany,  gdzie wiele notuj\u0105 wsp\u00f3\u0142cze\u015bni proboszczowie cudownych uzdrowie\u0144 za protekcj\u0105 Matki Bo\u017cej Dobrzykowskiej  otrzymanych.<\/p>\n\n\n\n

            Jak ustali\u0142 ks. prof. Micha\u0142 Marian Grzybowski,   w latach    1677 – 1773<\/strong>  zanotowano w dw\u00f3ch ksi\u0119gach<\/strong> 74 opisy  doznanych przez wiernych cud\u00f3w i \u0142ask.<\/strong> W okresie mi\u0119dzywojennym wspomniane ksi\u0119gi zosta\u0142y  przekazane przez ks. Stanis\u0142awa Wypustka biskupowi  Kazimierzowi  Ruszkiewiczowi na wystaw\u0119 maryjn\u0105 do Warszawy  i  nigdy nie powr\u00f3ci\u0142y ju\u017c do Dobrzykowa.<\/p>\n\n\n\n

            Kult   <\/strong>Matki Bo\u017cej w parafii Dobrzyk\u00f3w po\u015bwiadczaj\u0105 te\u017c dwie pie\u015bni : Dok\u0105d si\u0119 uda\u0107…  <\/em>i Gwiazdo zaranna…<\/em>, skomponowane  w 1775 r. przez J.P. J\u00f3zefa Jachnowskiego z Gulczewa .  O \u017cywotno\u015bci kultu Dobrzykowskiej Pani   \u015bwiadcz\u0105  pi\u0119kne pie\u015bni na ods\u0142oni\u0119cie i zas\u0142oni\u0119cie obrazu, kt\u00f3re przetrwa\u0142y dzi\u0119ki wierze przekazywanej przez przodk\u00f3w i poszanowaniu tradycji przez mieszka\u0144c\u00f3w parafii.  <\/strong><\/p>\n\n\n\n

            <\/strong>  Na zasuwie  obrazu Matki Bo\u017cej z Dzieci\u0105tkiem znajduje si\u0119 przemalowany obraz \u015aw. Anny Samotrze\u0107 z pierwszej po\u0142owy XIX w<\/strong>. Na predelii, po obu stonach tabernakulum, widniej\u0105  namalowane kl\u0119cz\u0105ce  anio\u0142y .     <\/p>\n\n\n\n

             Z czterech bocznych o\u0142tarzy  najstarszym jest o\u0142tarz Przemienienia Pa\u0144skiego<\/strong> z I po\u0142owy XVII w<\/strong>.,  z rze\u017abion\u0105 p\u00f3\u0142postaci\u0105 Boga – Ojca <\/strong>w nastawie  <\/strong>oraz  rze\u017abami  zakonnika i zakonnicy po bokach. W zwie\u0144czeniu znajduj\u0105 si\u0119 rze\u017aby czterech anio\u0142\u00f3w i \u015aw.  Micha\u0142a Archanio\u0142a<\/strong>. Mo\u017cliwe, i\u017c wspomniany o\u0142tarz zosta\u0142   przeniesiony z dawnego ko\u015bcio\u0142a w Ciechomicach, co sugerowa\u0142  w kronice parafialnej ks. Jan Gach.<\/p>\n\n\n\n

            Kolejny o\u0142tarz boczny, z obrazem \u015aw. Barbary <\/strong>w polu g\u0142\u00f3wnym,  pochodzi z pierwszej po\u0142owy XVIII w<\/strong>. \u015aw. Barbara , patronka  trudnej pracy , min. g\u00f3rnik\u00f3w , marynarzy, rybak\u00f3w, flisak\u00f3w odbiera\u0142a cze\u015b\u0107 w Dobrzykowie od pocz\u0105tk\u00f3w istnienia parafii.  W zwie\u0144czeniu  o\u0142tarza znajduje si\u0119  Piet\u00e1, za\u015b po bokach – rze\u017aby:  \u015aw. Katarzyny i  zapewne \u015aw.  Ma\u0142gorzaty. O o\u0142tarzu tym wspomina sprawozdawca z wizytacji w 1775 r.<\/p>\n\n\n\n

            Dwa pozosta\u0142e  o\u0142tarze boczne <\/strong>, w stylu barokowym , pochodz\u0105ce r\u00f3wnie\u017c z XVIII w.<\/strong>, zawieraj\u0105 w polu g\u0142\u00f3wnym obraz \u015aw. Stanis\u0142awa Bpa<\/strong> i M\u0119czennika<\/strong> ( dar Andrzeja Klemensa Nurkowskiego  i Pauliny  z Zalewskich Nurkowskiej z 1847 r<\/strong>. ) i Chrystusa Ukrzy\u017cowanego<\/strong> (namalowany przez Elonara Dembowskiego, emigranta w Czerne  w 1853 r<\/strong>.). W zwie\u0144czeniu usytuowane s\u0105 obrazy : \u015aw. Walentego ( Antoniego ?)  i \u015aw. Rocha.<\/p>\n\n\n\n

            Do interesuj\u0105cych  zabytk\u00f3w sakralnych nale\u017cy p\u00f3\u017anorenesansowa ambona<\/strong> z ko\u0144ca XVI w<\/strong>., ozdobiona w p\u0142ycinach kosza gotyckimi figurkami \u015bwi\u0119tych , z charakterystycznymi wn\u0119czkami w kszta\u0142cie  litery ,,T\u2019\u2019(uzupe\u0142niona w XVIII w. o lambrekin baldachimu i uszaki) oraz pochodz\u0105ca z tego samego okresu meluzyna w formie g\u0142owy jelenia<\/strong> na kartuszu, zdobi\u0105ca ch\u00f3r. Z  wyposa\u017cenia \u015bwi\u0105tyni  warto wspomnie\u0107  o barokowych krzy\u017cach<\/strong> (o\u0142tarzowych i procesyjnym), piaskowcowej chrzcielnicy z XVI w<\/strong>. oraz poz\u0142acanej monstrancji . Z dawnego wyposa\u017cenia \u015bwi\u0105tyni warto wspomnie\u0107 o barokowym portrecie trumiennym<\/strong> nieznanej kobiety, obecnie w zbiorach Muzeum Diecezjalnego w P\u0142ocku.<\/p>\n\n\n\n

W zewn\u0119trznych \u015bcianach zakrystii przyci\u0105gaj\u0105 uwag\u0119 trzy tablice epitafijne<\/strong>. Pierwsza z nich, wykonana z ciemnego marmuru, jest po\u015bwi\u0119cona pami\u0119ci Teodora Dembowskiego,<\/strong>  w\u0142a\u015bciciela  pa\u0142acu w Tokarach, prefekta gostyni\u0144skiego, radcy departamentu warszawskiego, senatora i kasztelana  Kr\u00f3lestwa Polskiego,<\/strong> zm. w Warszawie 11 kwietnia  1824 r. Zosta\u0142a ufundowana przez siostr\u0119 – Eleonor\u0119 z Dembowskich Wodzick\u0105.<\/p>\n\n\n\n

 Kolejna, z piaskowca, przypomina Tekl\u0119 z Gli\u0144skich Zakrzewsk\u0105<\/strong>, zm. w 1842 r.,   \u017con\u0119  B\u0142a\u017ceja Walentego  Zakrzewskiego, herbu Pomian, dziedzica d\u00f3br  Strzemeszno.   <\/p>\n\n\n\n

Ostatnie epitafium , z bia\u0142ego marmuru, z herbem Jelita, zosta\u0142o po\u015bwi\u0119cona zm. w 1855 r. Teodorowi Sariuszowi Dembowskiemu<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

III.  Inne obiekty o charakterze sakralnym  i historycznym<\/strong><\/p>\n\n\n\n

 na terenie parafii<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            Na terenie cmentarza przyko\u015bcielnego znajduje si\u0119 zabytkowa kapliczka ,<\/strong> murowana i otynkowana.  W 1775 r. sprawozdawca z wizytacji  pasterskiej wspomina\u0142 , \u017ce ,,gdy konkurs ludzi przychodz\u0105cych na uroczysto\u015bci z odpustem zwykle w starym ko\u015bciele pomie\u015bci\u0107 si\u0119 nie m\u00f3g\u0142 , w tej kapliczce dla owego ludu zgromadzonego,  na cmentarzu zostaj\u0105cego , msze ss. odprawiano \u02ee. Zwyczaj ten by\u0142 kontynuowany jeszcze w XX w.  Ka\u017cdego roku  przy kapliczce nast\u0119puje zako\u0144czenie  procesji  w uroczysto\u015b\u0107  Bo\u017cego Cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

            Obokzabytkowej plebanii, mie\u015bci si\u0119 niewielka  kapliczka <\/strong> z figurk\u0105  \u015aw. Jana Nepomucena<\/strong>,  patrona dobrej spowiedzi ,   or\u0119downika podczas powodzi. W czasie okupacji Niemcy rozebrali kapliczk\u0119, w kt\u00f3rej usytuowana by\u0142a  rze\u017aba, a  figurk\u0119 wrzucili do znajduj\u0105cego si\u0119 niedaleko ko\u015bcio\u0142a stawu. Kapliczka zosta\u0142a odbudowana z dobrowolnych ofiar parafian w lipcu 1945 r<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Kolejna figurka \u015aw. Jana Nepomucen <\/strong>usytuowana jest nad brzegiem Wis\u0142y,<\/strong>  na granicy Dobrzykowa i Jordanowa,   w miejscu  dawnej przystani rzecznej. Pochodzi przypuszczalnie z XIX w.  W pobli\u017cu figurki znajduje si\u0119 krzy\u017c  wodniack<\/strong>i , ufundowany w 1933 r<\/strong>.  przez miejscowych ,,wodniak\u00f3w\u02ee : Wincentego Kolczy\u0144skiego, Dionizego Wierzbickiego i Franciszka Wysoki\u0144skiego. Pierwotnie krzy\u017c znajdowa\u0142 si\u0119 obok posesji Pa\u0144stwa Wierzbickich.  Zosta\u0142  odrestaurowany w 2018 r. dzi\u0119ki  Stowarzyszeniu ,,Przysta\u0144 624\u02ee i  po\u015bwi\u0119cony 29 lipca 2018 r. przez ks. Jaros\u0142awa Ferenca. <\/p>\n\n\n\n

            Od zachodniej strony ko\u015bcio\u0142a, tu\u017c przy bramie wej\u015bciowej,  dostrzec mo\u017cna  figurk\u0119 Matki Bo\u017cej, <\/strong>ufundowan\u0105  w 1956 r. przez Ann\u0119 Dubielak – <\/strong>mam\u0119 W\u0142adys\u0142awa  Dubielaka  ,    \u017bo\u0142nierza Niez\u0142omnego <\/strong>, straconego przez komunistyczny aparat represji  27 pa\u017adziernika  1955 r.   w  rakowieckim wi\u0119zieniu.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Podporucznik W\u0142adys\u0142aw Dubielak ( 1924 – 1955),  ps. ,,My\u015bliwy\u201d , absolwent przedwojennej Szko\u0142y Powszechnej w Dobrzykowie i ucze\u0144 p\u0142ockiej ,,Ma\u0142achowianki\u201d, ochotnik podczas obrony lewego brzegu Wis\u0142y mi\u0119dzy Radziwiem a Dobrzykowem we wrze\u015bniu 1939 r.,  \u017co\u0142nierz Polskiego Zwi\u0105zku   Powsta\u0144czego , dow\u00f3dca oddzia\u0142u  Armii Krajowej w  czasie  okupacji hitlerowskiej, organizator Ruchu Oporu Armii Krajowej  w dawnym powiecie gostyni\u0144skim,  by\u0142 przedostatni\u0105 ofiar\u0105 systemu stalinowskiego.   <\/p>\n\n\n\n

Na figurce widnieje   napis:<\/p>\n\n\n\n

Pocieszycielko strapionych, m\u00f3dl si\u0119 za nami<\/p>\n\n\n\n

Poni\u017cej, na tablicy z czarnego marmuru, znajduj\u0105 si\u0119 s\u0142owa:<\/p>\n\n\n\n

\u015a.P.<\/p>\n\n\n\n

\u017bo\u0142nierzom Armii Krajowej,<\/h3>\n\n\n\n

straconym przez gestapo i UB<\/h3>\n\n\n\n

w latach 1942-1956<\/h3>\n\n\n\n

Z boku, ku prawej stronie , odczyta\u0107 mo\u017cna inicja\u0142y fundatorki : ,,AD \u02ee( Anna Dubielak ).<\/p>\n\n\n\n

Poruszaj\u0105c si\u0119 od \u015bwi\u0105tyni w kierunku p\u00f3\u0142nocno – zachodnim, przy drodze wojew\u00f3dzkiej  nr 575, natrafimy na kapliczk\u0119 z figur\u0105 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusa,  <\/strong>ufundowan\u0105 w 1946 r<\/strong>. jako dzi\u0119kczynn\u0105 ofiar\u0119 parafian za ocalenie ko\u015bcio\u0142a w czasie II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\n\n\n\n

            Interesuj\u0105c\u0105  budowl\u0105 sakraln\u0105 na terenie parafii Dobrzyk\u00f3w , maj\u0105c\u0105 sw\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 histori\u0119, jest kapliczka  z obrazem Matki Bo\u017cej w Ma\u0142ych G\u00f3rach<\/strong>. Tu najprawdopodobniej rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 kult Matki Bo\u017cej Dobrzykowskiej.  Do II wojny \u015bwiatowej istnia\u0142a  w tym miejscu kapliczka z drzewa modrzewiowego, na d\u0119bowych przyciesiach, o  wymiarach  10  x 7  x 5 m,  pokryta gontem, z wie\u017cyczk\u0105 i sygnaturk\u0105 po\u015brodku,  zbudowana przez pustelnika w  1720 r.  <\/strong>W domku, przy kaplicy, mieszka\u0142 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry si\u0119 ni\u0105 opiekowa\u0142. Wewn\u0105trz budowli znajdowa\u0142o si\u0119 \u017ar\u00f3de\u0142ko, z kt\u00f3rego woda, wed\u0142ug opinii wiernych, posiada\u0142a cudown\u0105 moc. W niewielkim zabytkowym o\u0142tarzyku mie\u015bci\u0142 si\u0119 obraz Matki Bo\u017cej <\/strong>, namalowany na desce. Przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105 piel\u0119gnowany by\u0142 zwyczaj, i\u017c do kapliczki  udawali si\u0119 parafianie i  p\u0105tnicy z Czermna, G\u0105bina, Radziwia, P\u0142ocka, Imielnicy na zako\u0144czenie trzydniowych uroczysto\u015bci odpustowych.<\/p>\n\n\n\n

            W czasie II wojny \u015bwiatowej  kapliczka zosta\u0142a zniszczona przez niemieckiego okupanta  a obraz   uda\u0142o si\u0119 parafianom ukry\u0107.  W 1945 r. ks. Stanis\u0142aw Godlewski umie\u015bci\u0142 wizerunek Maryi w po\u015bwi\u0119conym baraku, kt\u00f3ry postawiono w miejscu, gdzie znajdowa\u0142a si\u0119 kapliczka.<\/p>\n\n\n\n

Parafianie samorzutnie zacz\u0119li odbudowywa\u0107 kapliczk\u0119, jednak prace w 1959 r. wstrzyma\u0142y  komunistyczne w\u0142adze.  Zezwolenie na uko\u0144czenie budowli uzyskano dopiero 15 sierpnia 1975 r. Zaprojektowa\u0142 j\u0105 in\u017c.  Henryk S\u0119czykowski z Warszawy. Uroczystego po\u015bwi\u0119cenia odbudowanej kapliczki ku czci Maryi , Matki Ko\u015bcio\u0142a, dokona\u0142 17 pa\u017adziernika 1976 r. <\/strong>  ordynariusz diecezji p\u0142ockiej –  bp Bogdan Sikorski.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Pierwsza<\/strong>  uroczysta  powojenna procesja<\/strong> do kapliczki w Ma\u0142ych G\u00f3rach   mia\u0142a miejsce 31 maja 1977 r<\/strong>. , w trzeci dzie\u0144 uroczysto\u015bci odpustowych w Dobrzykowie.  Jak zanotowa\u0142 w kronice  ks. Jan Gach , ,, czo\u0142o procesji by\u0142o przy kaplicy, a koniec   pochodu schodzi\u0142 z szosy prowadz\u0105cej do G\u0105bina. (…) By\u0142a to manifestacja uczu\u0107 religijnych, rado\u015b\u0107 i zadowolenie z nawi\u0105zania do tradycji sprzed II wojny \u015bwiatowej\u02ee.<\/p>\n\n\n\n

,,Najm\u0142odsz\u0105 \u02ee  budowl\u0105 sakraln\u0105 jest kaplica katechetyczna w Nowym Grabiu<\/strong>  , usytuowana naprzeciwko budynku Szko\u0142y Podstawowej im. Marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Obiekt zosta\u0142 zbudowany dla potrzeb katechizacji dzieci w latach osiemdziesi\u0105tych XX w.    , w czasie pracy duszpasterskiej ks. Zygmunta Karpa i po\u015bwiecony przez bpa Romana Marcinkowskiego<\/strong>  w dniu  26 pa\u017adziernika 1986 r.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

IV.  Cmentarz Parafialny<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            W odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 500 m  od \u015bwi\u0105tyni, przy drodze wojew\u00f3dzkiej   nr 575  P\u0142ock  –    Kamion,  znajduje si\u0119 Cmentarz Parafialny. Najstarsze zachowane  nagrobki pochodz\u0105 z XIX wieku.  Cmentarz  jest miejscem spoczynku trzech  proboszcz\u00f3w tej parafii: <\/strong>ks. Konrada Ta\u0142ajewskiego, zm. w 1880 r. , ks. Stanis\u0142awa Wypustka, zm. 27 lipca 1932 r.  oraz ks. Stanis\u0142awa Godlewskiego,  zm. 24 lutego 1974  r.<\/p>\n\n\n\n

            Nekropolia jest  r\u00f3wnie\u017c Miejscem Pami\u0119ci Narodowej<\/strong>. Tu , w trzech zbiorowych kwaterach, spoczywa<\/strong> 319 \u017co\u0142nierzy,  poleg\u0142ych w dniach 12- 15 wrze\u015bnia 1939 r<\/strong>. , w czasie obrony lewego brzegu Wis\u0142y. Na tablicy pami\u0105tkowej z piaskowca odczyta\u0107 mo\u017cna napis:<\/p>\n\n\n\n

Tu spoczywaj\u0105 prochy 306 obro\u0144c\u00f3w ojczyzny,<\/p>\n\n\n\n

            poleg\u0142ych w walce    z   hitlerowskim naje\u017ad\u017ac\u0105<\/p>\n\n\n\n

          w     dniach  od 12 do 13 wrze\u015bnia 1939 r.<\/p>\n\n\n\n

            Poni\u017cej, po prawej i lewej stronie   umieszczone s\u0105 tablice z nazwiskami 102 zidentyfikowanych obro\u0144c\u00f3w<\/strong>. S\u0105 to \u017co\u0142nierze 19. Pu\u0142ku Piechoty Odsieczy Lwowa,  59. Pu\u0142ku Piechoty Wielkopolskiej <\/strong>z Inowroc\u0142awia oraz 61.  Pu\u0142ku Piechoty <\/strong>z Bydgoszczy. Pozostali pochowani – to \u017bo\u0142nierze Nieznani.  Patronat spo\u0142eczny nad mogi\u0142ami sprawuj\u0105 uczniowie Szko\u0142y Podstawowej im. Obro\u0144c\u00f3w Dobrzykowa z 1939 r. w Dobrzykowie.<\/p>\n\n\n\n

             17 wrze\u015bnia 2017 r.<\/strong>  odby\u0142 si\u0119 poch\u00f3wek 13 obro\u0144c\u00f3w Wrze\u015bnia,<\/strong>  kt\u00f3rzy pierwotnie spoczywali  w zbiorowej mogile,  poza kwaterami \u017co\u0142nierskimi. W\u015br\u00f3d nich by\u0142 ppor. Florian Ewertowski <\/strong> z 59. Pu\u0142ku Piechoty Wielkopolskiej oraz trzech kolejarzy<\/strong>.     <\/p>\n\n\n\n

            Niedaleko grob\u00f3w \u017co\u0142nierskich odnale\u017a\u0107 mo\u017cna kamienny pomnik, w kt\u00f3rym pochowanych zosta\u0142o czterech student\u00f3w z Torunia, rozstrzelanych przez Niemc\u00f3w we wrze\u015bniu 1939 r. <\/strong>  Na tablicy g\u0142\u00f3wnej znajduje si\u0119 napis:<\/p>\n\n\n\n

Tu spoczywaj\u0105 studenci:<\/p>\n\n\n\n

Mieczys\u0142aw Machometa z Torunia i Jego trzech koleg\u00f3w,<\/p>\n\n\n\n

rozstrzelanych przez hitlerowc\u00f3w w Dobrzykowie we wrze\u015bniu 1939r.<\/p>\n\n\n\n

Cz\u0119\u015b\u0107 Ich Pami\u0119ci <\/p>\n\n\n\n

Obok grob\u00f3w \u017co\u0142nierskich z okresu II wojny \u015bwiatowejna cmentarzu w Dobrzykowie spoczywa w zbiorowej mogile 19 powsta\u0144c\u00f3w styczniowych<\/strong> , poleg\u0142ych w bitwach –  pod Kunkami ( 15 maja 1863 r.) i  Ciechomicami (20 lipca 1863 r.).  S\u0105 to : Walenty Koz\u0142owski – kucharz z Warszawy, Ludwik Borkowski – \u015blusarz z W\u0142oc\u0142awka, Ignacy Malinowski  – pocztylion z G\u0105bina, Strzy\u017cewski – fornal z Sannik, Marceli Strzyckowski- lat 22, z Sannik,  J\u00f3zef \u0141aki\u0144ski \u2013 lat 31 ,  dow\u00f3dca, agronom z Pozna\u0144skiego, Piekarski- czeladnik z P\u0142ocka, Konrad Szczepa\u0144ski  oraz  ks. Rafa\u0142 Staszakowski \u2013 lat 38,  bernardyn z \u0141owicza, zabity przez Moskali w chwili szafowania sakrament\u00f3w, J\u00f3zef Micha\u0142 Fechner- lat 23, Karol Chodorowicz – lat 33, J\u00f3zef Do\u0142ek – lat 20 ( z Wiskienicy, pow. \u0142owicki), Teofil Jan Wiorog\u00f3rski – lat 17 ( z Wyszogrodu). Nazwisk pozosta\u0142ych 6 powsta\u0144c\u00f3w nie uda\u0142o si\u0119 ustali\u0107.  Najm\u0142odszym z pochowanych  powsta\u0144c\u00f3w by\u0142 wyszogrodzianin Teofil Wiorog\u00f3rski, syn lekarza. Ocala\u0142y fragment  ufundowanego  przez rodzic\u00f3w nagrobka  (przechowany podczas  II wojny \u015bwiatowej i w okresie PRL-u  przez Emiliana W\u00f3jcika z Za\u017adzierza ) ,  z napisem:     <\/p>\n\n\n\n

Rodzice<\/p>\n\n\n\n

Teofila Wiorog\u00f3rskiego<\/p>\n\n\n\n

zmar\u0142ego  20 lipca  1863<\/p>\n\n\n\n

Ten pomnik stawiaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Pok\u00f3j  Jego duszy<\/p>\n\n\n\n

sta\u0142 si\u0119 dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w historii z Dobrzykowa i okolic inspiracj\u0105 do odbudowy pomnika powsta\u0144c\u00f3w styczniowych.   Autorem projektu pomnika jest ks. Grzegorz Mierzejewski, wykonawc\u0105 \u2013 firma Wojciecha Podstawki z Dobrzykowa i W\u0142odzimierza Zalewskiego  z Troszyna. Po\u015bwi\u0119cenia zrekonstruowanego nagrobka dokona\u0142  15 maja 2010 r.  ks. kan. Zygmunt Karp. <\/p>\n\n\n\n

  V.    Dobrzykowscy proboszczowie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dost\u0119pne \u017ar\u00f3d\u0142a pozwoli\u0142y ustali\u0107 nast\u0119puj\u0105cych dobrzykowskich proboszcz\u00f3w :<\/p>\n\n\n\n

1. Ks. Jan Urbanowicz<\/strong> , wy\u015bwi\u0119cony w 1738 r., proboszcz parafii Dobrzyk\u00f3w i administrator Ciechomic . Zmar\u0142 w 1742 r.<\/p>\n\n\n\n

2. Ks. \u0141ukasz Czerwicki<\/strong> , wyst\u0119puje w \u017ar\u00f3d\u0142ach jako proboszcz parafii Dobrzyk\u00f3w  bezpo\u015brednio po ks. Urbanowiczu . Nieznany okres duszpasterzowania.<\/p>\n\n\n\n

3. Ks. Pawe\u0142 Karpi\u0144ski<\/strong> , wyst\u0119puje po ks. Czerwickim, zm. w 1759 r. <\/p>\n\n\n\n

 4.  Ks. Jan Gilewicz <\/strong>(ur. 1721r.  zm.  1787r. ), probostwo w Dobrzykowie obj\u0105\u0142 21 lutego 1759 r. Za jego duszpasterzowania zbudowano obecny budynek \u015bwi\u0105tyni, fundacji  J\u00f3zefa So\u0142\u0142ohuba.<\/p>\n\n\n\n

5. Ks. bp Konstanty Plejewski<\/strong> , kolejny  proboszcz  dobrzykowski, od 1824 r.  biskup lengone\u0144ski,  sufragan i archidiakon diecezji p\u0142ockiej , W jego  imieniu duszpasterstwo w Dobrzykowie prowadzili wikariusze. Zm.  23 lutego 1838r. we dworze \u0141az\u00f3w, po\u0142o\u017conym  przy trasie  P\u0142ock -Warszawa . Nabo\u017ce\u0144stwo \u017ca\u0142obne w Dobrzykowie odby\u0142o si\u0119 5 marca 1838 r., a w katedrze p\u0142ockiej – 6 marca 1838 r. Nagrobek bpa Konstantego  Plejewskiego znajduje si\u0119 w katedrze p\u0142ockiej.<\/p>\n\n\n\n

6. Ks. J\u00f3zef  M\u0119tlewicz<\/strong> ( 1808-1858), pijar , profesor Akademii Duchownej,  kanonik honorowy kaliski, pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki proboszcza w Dobrzykowie od  1838 r. do  1846 r. Troszczy\u0142 si\u0119 o stan  \u015bwi\u0105tyni  i budynk\u00f3w gospodarczych.  W  1846 r. obj\u0105\u0142 obowi\u0105zki proboszcza i dziekana w \u0141\u0119czycy .<\/p>\n\n\n\n

 7. Ks. Konrad Ta\u0142ajewski,<\/strong> wikariusz ks. M\u0119tlewicza i jego nast\u0119pca    na probostwie w Dobrzykowie. Organizowa\u0142 pogrzeb powsta\u0144c\u00f3w styczniowych na cmentarzu w Dobrzykowie i  sporz\u0105dzi\u0142 akty zgonu powsta\u0144c\u00f3w.  Zmar\u0142 w marcu 1880 r. , w wieku 74 lat , w 50 roku kap\u0142a\u0144stwa.  Pochowany na cmentarzu w Dobrzykowie.  Jak donosi\u0142a ,,Gazeta Warszawska\u02ee  (1880, nr 79 )  , podczas pogrzebu ks. Ta\u0142ajewskiego, 26 marca 1880 r. , gdy kondukt posuwaj\u0105cy si\u0119  w stron\u0119 cmentarza wszed\u0142 na most , zbudowany na rowie odp\u0142ywowym,  ,,nagle  most za\u0142amuje si\u0119 , ludzie obalaj\u0105c si\u0119 trumn\u0119 z r\u0105k puszczaj\u0105 , ta rozbija si\u0119 i zw\u0142oki z niej wypadaj\u0105. Mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 przykre wra\u017cenie , jakie sprawi\u0142 ten wypadek w ca\u0142ej parafii\u02ee.<\/p>\n\n\n\n

8. Ks. Celestyn Paw\u0142owski <\/strong>( 1844 -1919),  absolwent  Seminarium \u015bw. Jana  w Warszawie, wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana w 1867r.    <\/strong>Obj\u0105\u0142 parafi\u0119 w Dobrzykowie w 1880 r.  po ks. Konradzie Ta\u0142ajewskim i  duszpasterzowa\u0142  do 1912 r.  <\/strong>Z  powoduchoroby zrezygnowa\u0142 z probostwa w Dobrzykowie  i osiad\u0142 jako rezydent w Radzikach ( dekanat rypi\u0144ski ), gdzie  zmar\u0142  13 sierpnia 1919 r.,  w 75 roku \u017cycia i 52 roku kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n

9. Ks. Sylwester Ga\u0142ecki , <\/strong>obj\u0105\u0142 beneficjum w  Dobrzykowie w 1912 r.Tu prze\u017cy\u0142 I wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, organizuj\u0105c ochronk\u0119 dla dzieci i  pomoc dla parafian.  Duszpasterzowa\u0142 do 1923 r.   Zmar\u0142  26 lutego 1923 r. , w wieku 48 lat.   <\/p>\n\n\n\n

10.<\/strong> Ks. W\u0142adys\u0142aw Wieczorek,<\/strong>  proboszcz w Dobrzykowie w latach 1923-1926. duszpasterz w Dobrzykowie w latach 1922-1926. Pobudowa\u0142 pi\u0119kn\u0105 architektonicznie plebani\u0119 , o czym wspomina\u0142  sprawozdawca z wizytacji parafii  w 1927r. : ,,plebania nowa, murowana , pobudowana przez ks. Wieczorka, doko\u0144czona przez ks. Wypustka\u02ee.  W 1926 r. ks. W. Wieczorek obj\u0105\u0142 parafi\u0119 w Zycku. <\/p>\n\n\n\n

11. Ks. Stanis\u0142aw Wypustek<\/strong>,  proboszcz w Dobrzykowie w latach 1926-1932. Zapami\u0119tano go jako bardzo dobrego gospodarza parafii i \u015bwietnego p\u0142ywaka.  Uton\u0105\u0142 podczas k\u0105pieli w Wi\u015ble 27 lipca 1932 r., zw\u0142oki odnaleziono nast\u0119pnego dnia pod Duninowem. Pochowany na na cmentarzu w Dobrzykowie 30 lipca 1932 r. <\/p>\n\n\n\n

12. Ks. W\u0142adys\u0142aw  Duszczyk  , <\/strong>ur. 22 grudnia 1884r. w Strzelcach k. Gostynina,  proboszcz parafii w Dobrzykowie od 24 pa\u017adziernika 1932 r. , poprzednio proboszcz w Szczawinie. Zanim zosta\u0142 kap\u0142anem ( Seminarium Duchowne  w \u017bytomierzu, wy\u015bwi\u0119cony w 1910 r.) , uko\u0144czy\u0142 Seminarium Nauczycielskie w \u0141\u0119czycy.  Ofiarny duszpasterz i bardzo dobry  gospodarz. Za jego  duszpasterzowania dzia\u0142a\u0142o w parafii wiele bractw religijnych  i stowarzysze\u0144. Nieustannie prowadzi\u0142 prace renowacyjne w \u015bwi\u0105tyni , kaplicach, o\u017cywi\u0142 \u017cycie religijne , utworzy\u0142 bibliotek\u0119 parafialn\u0105, prowadzi\u0142 kronik\u0119 . Aresztowany 26 sierpnia 1940 r., przewieziony do Gostynina, potem do Szczeglina . Od 29 sierpnia 1940 roku  przebywa\u0142 w obozie w Sachsenhausen , od 14 grudnia 1940 r. w obozie zag\u0142ady w Dachau. Zagazowany 4 maja 1942 r.<\/p>\n\n\n\n

13. Ks. Stanis\u0142aw Godlewski – <\/strong>obj\u0105\u0142 parafi\u0119 w Dobrzykowie 20 kwietnia 1945 r., przeszed\u0142 na emerytur\u0119 30 sierpnia 1969 r. i pozosta\u0142 jako rezydent w Dobrzykowie. D\u0142ugoletni duszpasterz, organizowa\u0142  \u017cycie religijne wiernych w okresie powojennym, do\u015bwiadczy\u0142 prze\u015bladowania ze strony  w\u0142adz komunistycznych .  Jego praca jest opisana szczeg\u00f3\u0142owo w kronice parafialnej . Zmar\u0142 24 lutego 1974 r.  Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Dobrzykowie.<\/p>\n\n\n\n

14. Ks. kan. Eugeniusz Lubczy\u0144ski<\/strong>  (1928-2015),  proboszcz parafii w Dobrzykowie w latach 1969- 1974.  W okresie jego pracy duszpasterskiej dokonano generalnego remontu \u015bwi\u0105tyni. Nominowany nast\u0119pnie na proboszcza w Pniewie.  W 1997 r. przeszed\u0142 na emerytur\u0119.<\/p>\n\n\n\n

15. Ks. Jan Gach<\/strong> ( 1923-2000), obj\u0105\u0142 parafi\u0119 w Dobrzykowie 7 kwietnia 1974 r.  i duszpasterzowa\u0142 do 1979 r. , <\/strong>po czym przeszed\u0142 na probostwo do Raci\u0105\u017ca. Za jego duszpasterzowania sfinalizowano odbudow\u0119 kapliczki  ku czci Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny w Ma\u0142ych  G\u00f3rach .  Swoj\u0105 prac\u0119 duszpastersk\u0105  dokumentowa\u0142 w kronice parafialnej.    Pochowany  na cmentarzu parafialnym w Raci\u0105\u017cu.<\/p>\n\n\n\n

16. Ks. pra\u0142. Jerzy Niest\u0119pski <\/strong> ur. 1 lipca 1937r. w Chodakowie . Proboszcz  dobrzykowskiej parafii w latach 1979 – 1982. Po zako\u0144czeniu pracy w Dobrzykowie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 proboszcza parafii \u015aw. Marcina w Gostyninie i dziekana gostyni\u0144skiego. Zm.  4 stycznia 2018 r.  Pochowany na cmentarzu parafialnym w Gostyninie.  <\/p>\n\n\n\n

17. Ks. kan. Zygmunt Marian Karp<\/strong> – d\u0142ugoletni proboszcz parafii w Dobrzykowie w latach 1982-2010 , katecheta w Szkole  Podstawowej i Gimnazjum w Dobrzykowie ,  budowniczy kaplicy  w  Nowym Grabiu. W okresie jego duszpasterzowania m.in. zmieniono dach na  \u015bwi\u0105tyni parafialnej,  odrestaurowano dzwonnic\u0119 i o\u0142tarze boczne w \u015bwi\u0105tyni, odby\u0142a si\u0119 peregrynacja  obrazu Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej i Jezusa Mi\u0142osiernego po  rodzinach, odrestaurowano pomnik powsta\u0144c\u00f3w styczniowych, odbywa\u0142o si\u0119 wiele wa\u017cnych uroczysto\u015bci patriotyczno-religijnych,  nauczyciele i wychowawcy  corocznie pielgrzymowali na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119. Po powodzi w 2010 r. ks. kan. Zygmunt Karp  odszed\u0142 na emerytur\u0119 .<\/p>\n\n\n\n

18<\/strong>. Ks. Marek Miko\u0142aj Mizerski – <\/strong>duszpasterz parafiiDobrzyk\u00f3w w okresie 01.09. 2010- 30 lipca 2016 , katecheta Gimnazjum w Dobrzykowie.  W czasie jego pracy duszpasterskiej m.in. wyremontowano plebani\u0119, zainstalowano ogrzewanie w \u015bwi\u0105tyni, zakupiono nowe \u0142awki do \u015bwi\u0105tyni, przeznaczone  dla dzieci , po\u0142o\u017cono chodnik na cmentarzu parafialnym, przeprowadzono niezb\u0119dn\u0105 wycink\u0119  drzew na cmentarzu , posadzono nowe krzewy, zainstalowano zniczomat,  zakupiono baldachim, nowe szaty liturgiczne , obrusy ,dywany. W maju  2016 r. w parafii go\u015bci\u0142a kopia  cudownego obrazu Jasnog\u00f3rskiej  Pani.<\/p>\n\n\n\n

19. Ks. Jaros\u0142aw Ferenc<\/strong> – proboszcz parafii od 1 sierpnia 2016 r., inicjator  ostatnich prac renowacyjnych i remontowych  w  \u015bwi\u0105tyni   oraz budowy ogrodzenia i chodnik\u00f3w wok\u00f3\u0142 \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n\n\n\n

                                                                                Bogumi\u0142a Zalewska-Opasi\u0144ska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u0179R\u00d3D\u0141A :<\/strong><\/p>\n\n\n\n

I .  Archiwalia<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Archiwum  Diecezjalne w P\u0142ocku<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Akta  Parafii Dobrzyk\u00f3w z lat 1838-1919,<\/em> sygn. 50.<\/p>\n\n\n\n

Rozporz\u0105dzenia w\u0142adz ko\u015bcielnych 1913-1923<\/em>, sygn. 3.<\/p>\n\n\n\n

Archiwum Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Warszawie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

  BU  0180\/106 t.1, k. 1-7; k. 20-39; 943\/33 , k. 1-284; 943\/34 , k. 40-69.<\/p>\n\n\n\n

Archiwum  Pa\u0144stwowe w P\u0142ocku<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Akta gminy Dobrzyk\u00f3w , sygn.125.  <\/p>\n\n\n\n

Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej  Dobrzyk\u00f3w, sygn.207.<\/p>\n\n\n\n

Archiwum Parafii Dobrzyk\u00f3w<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Kronika  Ko\u015bcio\u0142a Parafialnego w Dobrzykowie z lat 1932 \u2013 197<\/em>9.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Kronika Ko\u015bcio\u0142a Parafialnego w Dobrzykowie. Kapliczka w G\u00f3rkach Dobrzykowskich.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Stan inwentarza ko\u015bcielnego w parafii Dobrzyk\u00f3w z dn. 15 .05. 1945 r. <\/em>, oprac. ks. Stanis\u0142aw Godlewski.<\/p>\n\n\n\n

Archiwum   Urz\u0119du Miasta i Gminy G\u0105bin<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Akta stanu cywilnego  w Dobrzykowie. Ksi\u0119ga akt\u00f3w zgonu z lat 1916-1926.<\/p>\n\n\n\n

II. \u0179r\u00f3d\u0142a drukowane i opracowania<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Diecezja p\u0142ocka<\/em>,P\u0142ock  1978.<\/p>\n\n\n\n

Dziennik Urz\u0119dowy Guberni Mazowieckiej 1841 , nr 219.<\/p>\n\n\n\n

Grzybowski M. M., Materia\u0142y do dziej\u00f3w Ziemi P\u0142ockiej<\/em>,t.11, Ziemia gostyni\u0144ska<\/em>, P\u0142ock 2000. .<\/p>\n\n\n\n

Jacewicz W., Wo\u015b J., Martyrologium polskiego duchowie\u0144stwa rzymskokatolickiego pod okupacj\u0105 hitlerowsk\u0105 w<\/em> latach 1939-1945<\/em>, Warszawa 1977.<\/p>\n\n\n\n

Jezusek W., Ks. W\u0142adys\u0142aw Duszczyk ,  proboszcz parafii Dobrzyk\u00f3w<\/em>, ,,Miesi\u0119cznik Pasterski P\u0142ocki\u02ee 1949, nr 3.<\/p>\n\n\n\n

Katalog zabytk\u00f3w sztuki w Polsce<\/em>, t.10.  Dawne wojew\u00f3dztwo warszawskie<\/em>,  red. I. Galicka i H. Sygiety\u0144ska , zeszyt 3. Dawny powiat gostyni\u0144ski<\/em>, Warszawa 1975. <\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bcio\u0142y Diecezji P\u0142ockiej<\/em>, Bydgoszcz 2014.<\/p>\n\n\n\n

Stare drewniane ko\u015bcio\u0142y diecezji p\u0142ockiej<\/em> , P\u0142ock 1999.<\/p>\n\n\n\n

Szczepa\u0144ski J., Dzieje G\u0105bina i okolic <\/em>, G\u0105bin \u2013 Pu\u0142tusk 2013.<\/p>\n\n\n\n

Zalewska – Opasi\u0144ska B., Duszczyk  W\u0142adys\u0142aw (1884-1942), proboszcz parafii pw. \u015bw. Stanis\u0142awa Biskupa  M\u0119czennika<\/em>, [w: ]  Gostyni\u0144ski s\u0142ownik biograficzny<\/em>, red. B.Konarska-Pabiniak, Gostynin 2017.<\/p>\n\n\n\n

Zalewska – Opasi\u0144ska B., \u0141aki\u0144ski<\/em> J\u00f3zef ( 1832-1863)<\/em>, dow\u00f3dca oddzia\u0142u w powstaniu 1863 r.<\/em>, [w:] Gostyni\u0144ski s\u0142ownik biograficzny<\/em>,  op.cit.<\/p>\n\n\n\n

Zalewska – Opasi\u0144ska B., Podporucznik  W\u0142adys\u0142aw Dubielak – \u017bo\u0142nierz Niez\u0142omny z powiatu gostyni\u0144skiego, stracony w rakowieckim wi\u0119zieniu<\/em> , ,,Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 i Pami\u0119\u0107 \u02ee 2017, nr 4.<\/p>\n\n\n\n

Zalewska – Opasi\u0144ska B. , Walki Wojska Polskiego we wrze\u015bniu 1939 roku w Dobrzykowie i okolicy<\/em> , ,,Notatki P\u0142ockie \u02ee 2011, nr 1.<\/p>\n\n\n\n

\u017bebrowski T. , Ko\u015bci\u00f3\u0142 (X-XIII w.)<\/em>,[w:] Dzieje Mazowsza,<\/em> t.1,  red. H. Samsonowicz, Pu\u0142tusk 2006.<\/p>\n\n\n\n

III. \u0179r\u00f3d\u0142a internetowe<\/strong><\/p>\n\n\n\n

https:\/\/archiwumplock.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/08\/w.-goralski-organizacja-sieci-dekanalnej-w-diecezji-plockiej-1.pdf<\/a> , [dost\u0119p :13 stycznia 2020 r.].<\/p>\n\n\n\n

https :\/\/dzieje.pl\/aktualnosci\/ w-dobrzykowie -pochowano- szczatki -zo\u0142nierzy- – kolejarzy -poleg\u0142ych-w -1939 r., [ dost\u0119p: 27.07.2019 r.].<\/p>\n\n\n\n

https:\/\/ipn.gov.pl\/pl\/upamietnianie\/biezaca-dzialalnosc-biu\/42080,Uroczysty-pogrzeb-obroncow-Dobrzykowa-dobrzykow-17-wrzesnia-2017. html,  [ dost\u0119p: 30. 07. 2019 r.].<\/p>\n\n\n\n

https:\/\/to.com.pl\/parciaki-pozegnali-proboszcza-eugeniusza-lubczynskiego\/ar\/8958151, [dost\u0119p :9 stycznia 2021 r.].<\/p>\n\n\n\n

IV. Prasa<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Echa utoni\u0119cia ks. prob. Wypustka z Dobrzykowa<\/em> , ,,Dziennik P\u0142ocki \u02ee1932, nr 165.<\/p>\n\n\n\n

,,Gazeta \u015awi\u0105teczna \u02ee 1919, nr 36.<\/p>\n\n\n\n

,,Gazeta Warszawska\u02ee 1826 -1890.<\/p>\n\n\n\n

,,Goniec  Poranny \u02ee 1916, nr 78.<\/p>\n\n\n\n

,,Dziennik   Warszawski\u02ee 1855.<\/p>\n\n\n\n

 ,,Kurier Warszawski \u02ee 1838 – 1880.<\/p>\n\n\n\n

,,Miesi\u0119cznik Pasterski P\u0142ocki\u02ee 1927- 1936 ;1949.<\/p>\n\n\n\n

Opali\u0144ski T., Blisko ludzi<\/em>, ,,Niedziela\u02ee. Edycja P\u0142ocka 2008, nr 47.<\/p>\n\n\n\n

Wizyta kanoniczna ko\u015bcio\u0142\u00f3w w dekanatach : warszawskim, sochaczewskim i gosty\u0144skim <\/em>, ,,Przegl\u0105d Katolicki \u02ee 1890, nr 45.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fundacja dobrzykowskiej parafii nast\u0105pi\u0142a przypuszczalnie w II po\u0142owie XIV w. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/126"}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=126"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/126\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":129,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/126\/revisions\/129"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=126"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=126"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiadobrzykow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=126"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}